OBORNIKI. Zakończyła się rewitalizacja dawnego zboru protestanckiego położonego na skarpie przy ulicy Lipowej w Obornikach. Budynek, który przez lata pozostawał wyłączony z użytkowania, przeszedł kompleksowy remont i został przystosowany do pełnienia nowych funkcji. Inwestycję o wartości 1,3 mln zł zrealizowano przy znaczącym wsparciu środków zewnętrznych – 98% kosztów pokryto z Rządowego Programu Odbudowy Zabytków.
Odbiór inwestycji odbył się uroczyście z udziałem przedstawicieli samorządu i wykonawcy. Obecni byli m.in. starosta Zofia Kotecka, burmistrz Tomasz Szrama, radna Agnieszka Katarzyna Balcerowiak, pracownicy urzędu oraz wykonawca prac – firma A-Keller ze Stęszewa.
Zakres prac obejmował gruntowny remont wnętrza i elewacji, wymianę wszystkich instalacji, okien i drzwi, renowację dachu oraz dostosowanie budynku do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Obiekt, który wcześniej służył m.in. uczniom liceum, harcerzom i Obornickiej Orkiestrze Dętej, odzyskał dawną funkcjonalność, ale z nowym przeznaczeniem.
Po zakończeniu remontu budynek zostanie przeznaczony na cele społeczno-kulturalne. Znajdzie się w nim Sala Ślubów, przeznaczona do organizacji świeckich ceremonii zawarcia małżeństw. Jednocześnie przestrzeń będzie udostępniana lokalnym grupom artystycznym, zwłaszcza zespołom teatralnym działającym przy Obornickim Ośrodku Kultury. Taka decyzja – choć oznaczała odejście od wcześniejszego planu przekazania budynku orkiestrze dętej – pozwoliła na lepsze dopasowanie obiektu do zróżnicowanych potrzeb społeczności lokalnej.
Na etapie przygotowywania dokumentacji pojawił się jednak błąd w nazwie inwestycji – określono ją jako rewitalizację zboru ewangelicko-augsburskiego. W rzeczywistości budynek nigdy nie był związany z Kościołem Ewangelicko-Augsburskim, lecz należał do wspólnoty staroluterańskiej. Staroluteranie stanowili odłam protestantyzmu, który w XIX wieku sprzeciwił się ingerencji państwa pruskiego w sprawy religijne. W 1841 roku powołali własny Kościół Ewangelicko-Luterski w Prusach, niezależny od oficjalnego Kościoła państwowego. Budowa zboru w Obornikach rozpoczęła się w latach 40. XIX wieku i była finansowana przez lokalną społeczność wiernych. Powstał skromny, jednonawowy budynek z dwuspadowym dachem.
Po I wojnie światowej obiekt wszedł w skład Kościoła Ewangelicko-Luterskiego w Polsce Zachodniej. Jeszcze w 1937 roku nabożeństwa w zborze gromadziły 48 wiernych, jednak po II wojnie światowej wspólnota zanikła. Część jej członków wyemigrowała, głównie do Stanów Zjednoczonych. Dziś potomkowie obornickich staroluteran żyją m.in. w społecznościach luterańskich w USA.
Renowacja dawnego zboru to nie tylko inwestycja infrastrukturalna, ale również forma zachowania lokalnego dziedzictwa kulturowego. Budynek, który przez dziesięciolecia stanowił centrum życia religijnego niewielkiej, ale znaczącej grupy mieszkańców, zyskuje dziś nowe życie jako przestrzeń publiczna. Nowa funkcja łączy wymiar symboliczny i użytkowy – miejsce ceremonii ślubnych i działalności kulturalnej staje się nośnikiem pamięci o wielowyznaniowej przeszłości Obornik, wpisując się zarazem w rozwój współczesnej infrastruktury społecznej miasta.
