POWIAT OBORNICKI. Kiedy w zeszłym roku pisaliśmy, że obwodnica Obornik może się znacznie opóźnić, niektórzy mówili, że przesadzamy. Zapewniano wtedy, że wszystko idzie zgodnie z harmonogramem, dokumenty są „na ostatniej prostej”, a budowa ruszy szybciej, niż zdążymy się obejrzeć. No i minęło pół roku — obejrzeliśmy się kilka razy — a obwodnica nadal tkwi w miejscu, w którym była.
Największym problemem okazał się ZRID, czyli decyzja, bez której nie można wejść w teren. To taki klucz do furtki prowadzącej na plac budowy. Klucz, który od miesięcy leży gdzieś w urzędniczej szufladzie i nie może się zdecydować, kiedy wyjść na światło dzienne. Bez niego koparki mogą co najwyżej stać na parkingu i rdzewieć z tęsknoty.
Do tego dochodzą odwołania od decyzji środowiskowych. Gdy jedna sprawa się kończy, zaraz pojawia się kolejna. Dokumenty krążą między urzędami jak paczki, które najpierw jadą do sortowni w innym województwie, bo „tak wyszło”. Efekt jest taki, że harmonogram inwestycji rozciąga się coraz bardziej, a oficjalne terminy przesuwają się jak autobus, który według tablicy „już powinien być”, ale jakoś go nie widać.
A przecież skala inwestycji jest ogromna. Szacuje się, że na budowę trzeba będzie wysłać około 35 tysięcy ciężarówek z materiałami. To tak, jakby całe miasto postanowiło jednocześnie zrobić remont generalny. Na razie jednak te ciężarówki stoją spokojnie, bo nikt nie dał im sygnału do startu.
W tym czasie kierowcy w Obornikach nadal stoją w korkach, które znają już na pamięć. Ruch na jedenastce potrafi zwolnić do prędkości rowerowej, a obwodnica miała być lekarstwem na ten ból. Niestety, lekarstwo wciąż jest w fazie „czytamy ulotkę i zastanawiamy się, czy można je podać”.
Według najnowszych deklaracji budowa ma ruszyć dopiero pod koniec 2026 roku, być może koło września. To oczywiście wersja optymistyczna, zakładająca, że nic więcej nie stanie na przeszkodzie. A jak wiemy, w tej inwestycji przeszkody pojawiają się szybciej niż nowe daty w kalendarzu.
