Śladami jednej z oborniczanek

Śladami jednej z oborniczanek

OBORNIKI. Oborniczanie i oborniczanki zapisali wiele pięknych kart historii, nauki i sztuki. Wśród nich jest Barbara Dahlmann. Dzięki takim regionalistom jak Roman Gierka i Adam Maliński udało się prześledzić losy córki Wandy i Klausa Dahlmannów, rodziny zasłużonej dla rozwoju Obornik.
Barbara Just-Dahlmann urodziła się w Poznaniu w dniu 2.03.1922. Pierwsze nauki pobierała w domu rodzinnym. Rodzice zapewnili jej domową nauczycielkę, która walnie przyczyniła się do rozwoju intelektualnego dziewczynki. Barbara była zdrową, silną, wysportowaną dziewczyną. Roman Gierka wspomina, że jeszcze przed wybuchem II wojny światowej Barbara dojeżdżała pociągiem z Obornik do Poznanie, gdzie uczyła się w żeńskim liceum i tam zdała maturę.
Studiowała prawo na Uniwersytecie Alberta Ludwiga we Freiburgu, gdzie została asystentką Erika Wolfa, a roku 1944 obroniła dysertację „Wpływ zagranicznego prawa karnego na polski kodeks karny”. W 1955 roku mianowana została prokuratorem w Mannheim, później awansowała na stanowisko nadprokuratora.
Na podstawie jej znakomitej znajomości języka polskiego została skierowana do Centrali ds. Wyjaśnienia Zbrodni Nazistowskich w Ludwigsburgu, gdzie tłumaczyła zeznania polskich świadków i ofiar II wojny światowej. Krytykowała wleczące się ściganie zbrodniarzy hitlerowskich i łagodne wyroki. Wybrana  na przewodniczącą Towarzystwa Niemiecko-Polskiego w Mannheim angażowała się jako protestantka na rzecz pojednania chrześcijan i Żydów.
Wielkim echem odbiło się jej wystąpienie w Akademii Ewangelickiej w Loccum, w którym przedstawiła problem trudnych warunków ścigania i karania sprawców zbrodni hitlerowskich .
Podczas Dnia Niemieckich Prawników wystąpiła jako pierwszy prokurator, wywołując wielkie zainteresowanie wykładem o dyskusji nad reformą prawa karnego w zakresie przestępstw na tle seksualnym.
Od roku 1980 Barbara Just-Dahlmann pracowała w Sądzie Urzędowym Amtsgericht w Schwetzingen i jako pierwsza kobieta w Badenii-Wirtemberdze została  dyrektorem tegoż sądu. W roku 1986 wybrana na przewodniczącą Federacyjnego Stowarzyszenia Ewangelickich Akademików w Niemczech.
Barbara Just- Dahlmann wyszła za mąż za Helmuta Justa – sędziego Sądu Krajowego w Mannheim.
Opublikowała wiele książek. Została wyróżniona wieloma odznaczeniami w tym: 1970 – Medal Theodora Heussa razem z Willy Brandtem, 1980 – Nagroda Mosesa Mendelssohna, 1985- Madel Hedwig Burgheim, 1989 – Federalny Krzyż Zasługi 1. Klasy. Została też udekorowana w Warszawie Medalem Głównej Komisji Badania Zbrodni  Hitlerowskich w Polsce. Zmarła w Domu Spokojnej Starości w Mannheim w dniu 27.07.2005 r.. W wielu jej wypowiedziach można znaleźć odniesienia do domu rodzinnego w Obornikach.

Podobne artykuły