Pamiętali o Katyniu

ROGOŹNO, PARKOWO. W piątek 13 kwietnia Związek Sybiraków wraz z samorządowcami, pracownikami muzeum, strażą miejską i uczniami rogozińskich szkół złożył pod Krzyżem Katyńskim na placu Marcinkowskiego kwiaty oraz znicze. Duża liczba młodych osób była miodem na sercu Sybiraków, którzy przywitali ich z otwartymi ramionami. 

Druga część uroczystych obchodów odbyła się w parkowskiej szkole. Obok wielu oficjeli nie mogło zabraknąć wśród gości tych, którzy najlepiej pamiętają tamte wydarzenia, czyli Zygmunta Strenczaka, Reginy Grzebyty, Władysławy Sokołowskiej z mężem, Adeli Bąk, Antoniny Brancewicz, Wincentego Buczka, Marii Ciereszko, Edwarda Heriana, Janiny Kujawki, Marii Mikołajczak, Stanisławy Piekarskiej, Bolesława Pisarka, Jadwigi Rozmarynowskiej, Henryka Starczaka, Heleny Szatkowskiej, Tadeusza Szychty, Jana Świstaka, Janiny Świstak, Józefy Wrzesińskiej, Marii Zienkiewicz i Stefanii Żołyńskiej.

Po powitaniu gości przez dyrektor Cisowską głos zabrał prezes Związku Sybiraków Zygmunt Strenczak. Mówił o tragicznych wydarzeniach 1940 roku, o czasach deportacji i wywózek. Kończąc wystąpienie przekazał zebranym bardzo miłą informację. Otóż za pamięć historyczną, za propagowanie treści historycznych  o czasach wojny i niewoli Zespół Szkół w Parkowie otrzymał Odznakę Honorową Krajowego Związku Sybiraków. Wyróżnienie w postaci Krzyża Zesłańców Sybiru otrzymał Henryk Starczak.   

Następnie głos zabrał przewodniczący rady miejskiej, a zarazem przewodniczący kapituły „Zasłużony dla Ziemi Rogozińskiej”  Z. Hinz oznajmiając, że postanowiono przyznać tytuł „Zasłużony dla Ziemi Rogozińskiej”  R. Grzebycie i W. Sokołowskiej. 

W przygotowanym przez Krzysztofa Działo i Krzysztofa Przybylskiego (scenografia Marzena Działo i Ewelina Baranowska) przedstawieniu „Z Ziemi Polskiej do obcej” publiczność miała okazję przeżyć wydarzenia sprzed 72 lat. Wtargnięcie NKWD-zistów, wywózka (niesamowite, wrażenie zrobił na wszystkich wjeżdżający pociąg z czerwoną gwiazdą), a następnie powrót po latach niewoli do ojczyzny – to sceny, które u wszystkich uczestników wywołały łzy wzruszenia. 

Jeśli do tego dodamy przejmujące wykonanie pieśni „Biały Krzyż”, „Modlitwa obozowa”, „List do matki” Patrycji Zenger i Martyny Soloch,  to łatwo zrozumieć ciszę panującą podczas występu parkowskich aktorów. Jeszcze raz widzowie uronili łezkę wzruszenia na zakończenie uroczystości, gdy mogli wysłuchać w wykonaniu Huberta Smolenia oraz chóru tak bliski im „Hymn Sybiraków”. 

Podobne artykuły