Pamiętajmy o cmentarzach

OBORNIKI. Kolejną wystawą, jaką warto było obejrzeć w Bibliotece Pedagogicznej, był zbiór fotografii poświeconych cmentarzom Ziemi Obornickiej.

Ich autor Henryk Wojtysiak zdołał pokazać stare i nowsze nekropolie tak, że wydobył z nich cały ładunek emocjonalny drzemiący w zmurszałych krzyżach czy omszałym, zimnym kamieniu. Oddał nastrój zadumy i refleksji, jaki podobne obiekty otacza. Wielka cisza i zapomnienie połączone z wołaniem o pamięć i refleksją nad drogą ludzką i jej przemijaniem. Identyczne uczucia można było odczytać z fotografii pana Henryka jak i jego wierszy. „Nie zapukasz do ich drzwi, bo ich już nie ma…”, zaczyna się jeden z nich. Nie ma już tych, co za drzwiami mieszkali. Drzwi pozostały i stanowią owo magiczne przejście ze świata bytu w niebyt. Pan Henryk Wojtysiak trafnie to ujął w słowa a zdjęcia grobów i ich fragmentów ciekawie je ilustrują. Niektóre z nich znalazł w miejscach, do których już nikt nie dociera. Swym obiektywem utrwalił coś przemijającego, co czeka na wszystkich a jednak niewielu interesuje.

Fotograf i poeta Ziemi Obornickiej odkrywa dla nas w swych licznych wędrówkach miejsca i obiekty, o których dawno zapomniano. Odkrywa także te, które spiesznie codziennie mijamy wzrokiem, niczego nie widząc. „Choć czasem przed śmiercią ze strachu umieram, to w podróż ostatnią wiąż się nie wybieram”. Ten fragment jego wiersza „Targ z Panem Bogiem” obiecuje nam jeszcze wiele wystaw i wierszy w gościnnych progach Biblioteki Pedagogicznej, co warte jest szczególnego polecenia.

Podobne artykuły